wtorek, 19 lipca 2016

19.07.16

Jestem tym głupim przypadkiem, który dawno temu powiedział sobie "Może się nie nadajesz. Nie ma sensu próbować. I tak się nie dostaniesz. Za dużo zachodu".

Dziś mogę powiedzieć, że....

Tak! Udało się!

Od października zaczynam znowu.... znowu studiować, kontynuując stare i zaczynając na nowo.

Od października jestem studentką Architektury Politechniki Krakowskiej! :)


Jestem szczęśliwa. Bardzo tego chciałam. I teraz przynajmniej, czuję się jak na tej swojej ścieżce.

Jak się chce, to można! Należy próbować.

czwartek, 14 lipca 2016

14.07.16



Wiem, że pewnie nie jestem jedyna. I może już pisałam o tym. Ale nienawidzę dokonywać wyboru. Bo zawsze to jest jakieś ryzyko. A w 100% nigdy nie będę pewna czy robię coś, wybieram, decyduję dobrze.

Całe życie tak mi leci.

Tego czego potrzebuję to stabilizacji, samodzielności....

Dobrym pomysłem jest szukanie jakiejś miłej, nawet drobnej rzeczy każdego dnia! Żeby pamiętać, że mimo wszystko, życie jest piękne!

Dziś? Cudowna była chwila, gdy mogłam poczytać ulubioną książkę (C. R. Zafon "Cień wiatru" ) gdzieś w kącie, w domu, jak wtedy, gdy byłam dzieckiem. I co mi się marzy? Żeby pójść do biblioteki, i znowu szukać, jakiegoś nowego skarbu, pośród całej sterty, regałów pełnych książek.

Info o rysunku
Jeden z ubiegłorocznych tematów egzaminu wstępnego na egzamin na PK, czyli mały, kameralny plac z rzędem kamiennych ław, o poranku. A to moja wersja z kursu.

poniedziałek, 11 lipca 2016

11.07.16


Przyszedł czas na motywacyjne blogi, reportaże, rysunki... Zdrowe, szczęśliwe życie. Kto czegoś takiego nie chce?
Dziś przeczytałam ciekawy artykuł przedstawiającą oczywistą i najprawdziwszą odpowiedź na pytanie jak osiągnąć sukces. Jak? Ciężką pracą. Mówiłam, że oczywiste.. Jest różnica, między ludźmi latającymi w chmurach, a ludźmi pracującymi długo i cierpliwie, aż do spełnienia tego, co innych jest marzeniem. Czas brać przykład właśnie z tych drugich.

Oczywiście, samo szczęście i takie wygrywanie na loterii też się czasem zdarza. I wydaje mi się, że sama dużo szczęścia mam. Ale jednak, bo niektóre rzeczy trzeba sięgać samemu. Samemu trzeba sobie zapracować.

Przyznać się tu mogę, że właśnie dążę do tego by zacząć studiować te wymarzone (tak mi się wydaje) studia. Tak, jestem tym przykładem, które poddało się za wcześnie, nawet nie próbując. Zmieniłam nastawienie. Próbuję. Egzamin zdany. Teraz tylko czekać na wyniki rekrutacji.

W końcu stąd jest tyle tu rysunków architektonicznych. Stąd cały ten kurs.

Dziś mam smutny dzień. Czuję się takim wiecznym nieogarem. Z nutką głupiego szczęścia.
Ale nie chcę siedzieć bezczynnie. Czasu straconego nikt nie odzyska.

Jakby ktoś chciał przeczytać, zapraszam tutaj

sobota, 9 lipca 2016

09.07.16



Dotrwałam! Wreszcie dotrwałam do tego momentu, kiedy mogę odpocząć!

Zaczęłam się zastanawiać, czy to co robiłam dotychczas miało jakiś sens? Może jakiś ma...ale tym czasem kieruję się tam, gdzie zawsze chciałam być. Przekonałam się, że jednak dużo można osiągnąć samemu. Tylko trzeba chcieć. Tylko trzeba odwagi. Tylko trzeba tych małych kroczków. Wiary.

Może się uda. Może jeszcze będę świętować. Okaże się za kilka dni.




sobota, 18 czerwca 2016

18.06.16


Dlaczego każde wychodzenie ze strefy komfortu, gdy chcę czegoś więcej, musi być takie trudne? Kiedy dopiero co ją zdobyłam.
Mam szczęście. A mimo to czasem mi smutno. Mimo to, że mam więcej niż inni.

Udało mi się to, o czym zawsze marzyłam. I robię to co zawsze. Jak zawsze boję się jednego. Przyszłości. A już tutaj doszłam.

wtorek, 3 maja 2016

Czy Mi ufasz?


"Czy Mi ufasz?"

Nie wiem jaki masz co do mnie plan. Co ze mną zrobisz. Kim będę. Co od siebie mogę dać.


Naszła mnie chwila przemyśleń. O tym co jest ważne. Albo może o tym, żeby nie przesadzać przy tym co jest pozornie ważne. 
Przemyślenia. Żeby doceniać, to co się ma. Żeby zmierzać do tego, by być dobrym i szczęśliwym. Żeby szczęście znajdywać każdego dnia. Żeby dobro dawać każdego dnia.

Wierzę w to, że nic nie dzieje się bez powodu. Nawet te złe chwile. 

Żebym o tym wszystkim jutro nie zapomniała.

"Czy Mi ufasz?"

Ufam.


środa, 30 marca 2016

Zabawne.


Zabawne. Jak często nie potrafię się skupić nad tym, co muszę.
Dziś zamiast czytać studyjne notatki, potrafiłam buszować po internecie o historii Coco Chanel. Wczoraj odwiedziłam wikipedię by dowiedzieć się o moście Einsteina-Rozena. Co będzie jutro?

Czy można tak się interesować wszystkim? Bo czy jeśli wszystkim, to tak naprawdę niczym?

Taki powrót do rzeczywistości. Po świętach.

Wstawiam starą-dobrą-piękną Audrey. Na klasykę, i na przeglądanie staroci mnie wzięło. To był 2014 rok. Tyle czasu minęło. Tyle się wydarzyło.

A tak trochę o rysowaniu. Jest to monotonne. Długie. Muszę w tym czasie mieć jakiś film by 'zająć' umysł. Ale nie wiecie jaka to duma - przeglądać swoje prace, skończone od kreski do kreski. Takie, które uważasz za skończone. Skończone 2 lata temu. To dowód na to, że coś potrafisz. Nawet w swoim mniemaniu. 

To moja Audrey.

Follow

Popular Posts

Recent Posts

Text Widget

O mnie

Studentka Architektury na PK
Obsługiwane przez usługę Blogger.